Ramayana – By Seeta

ಸರಳ ಸಂಜೆಯೂ ಮೋದಗೊಂಡಿರಲು ಸೀತೆಗಾಯ್ತು ನೆಪವು
ಮರಳಿ ಅಡವಿಯೊಳು ತಿರುಗಬೇಕೆನುವ ಆಸೆಯಾಯ್ತು ಬಲವು
ತಂಗಿ ಊರ್ಮಿಳೆಯ ಮತ್ತೆ ಮಾಂಡವಿಯ ಕರೆದಳಲ್ಲಿ ಬಳಿಗೆ
ಬೆಳಗು ಜಾವದಲಿ ಸರಯೂ ದಾಟಿದರು ನಾಲ್ವರಡವಿಯೆಡೆಗೆ!

ನಡೆದ ದಾರಿ ನೆನಪಿಸುವ ಆಸೆ ಸೀತೆಗೋ ಹಾಗೆ ಹೀಗೆ
ಊರ್ಮಿಳೆಗೆ ಮಾತ್ರ ನೆನಪಿರಲುಬಹುದು ತಾ ಕಳೆದ ಮನದ ಬೇಗೆ
“ಓ ಇಲ್ಲೆ ತಾನೆ ಈ ಮುಳ್ಳುಚುಚ್ಚೆ ಕಾಲಡಿಗೆ ನೋವು ಬಂತು”
ಎನುತ ನಡೆಸಿದಳು ಸೀತೆ ಸೋದರಿಯ ;ಮುಳ್ಳು ಕಾಣದಾಯ್ತು!

ಮುಂದೆ ನಡೆಯುತಿರೆ ಕಂಡು ಮೆರೆದಿತೋ ಹಿರಿಯ ವೃಕ್ಷವೊಂದು
ಸೀತೆ ಹೇಳಿದಳು ಮರದ ಬಗೆಗಿರುವ ತನ್ನ ನೆನಪದೊಂದು
“ಅಂದಲ್ಲಿ ರಾಮ ಬರೆದಿಹನು ಪ್ರೇಮ ತಾ ರಾಮಬಾಣದಲ್ಲಿ!”
ಊರ್ಮಿಳೆಯ ಮೊಗವು ಅರಳಿತ್ತು ಕಂಡು,ಲಕ್ಷ್ಮಣನ ಚಿತ್ರದಲ್ಲಿ!

ಹರಿಣಗಳ ಹಿಂಡು ನೆಗೆಯುತ್ತ ಸಾಗಿ ಹೇಗೇಗೋ ಸಾಗುತಿತ್ತು
ಒಂದೆರಡು ಜಿಂಕೆ ತಿರುತಿರುಗಿ ನೋಡಿ ಹುಲ್ಲನ್ನು ಮೇಯುತಿತ್ತು
ಓ ಅಕ್ಕ ನೋಡೆ, ಸೀತಕ್ಕ ನೋಡೆ ಎಂದೆಂಬ ಮಾತು ಬಂತು
ಮಾರೀಚ ಬಂದ, ರಾವಣನು ಬರುವ ಎನುತಾಗ ಬಯ್ದಳಿಂತು.

ಮುನ್ನಡೆದು ಬರಲು ನಡೆಯುತ್ತಲಿರಲು ಹದ್ದೊಂದು ಎಗರಿ ಬಂತು
ಕಣ್ಣೆದುರು ಕಂಡ ಕಾಡ್ಕೋಳಿಮರಿಯ ಕೊಕ್ಕಿಂದ ಕುಕ್ಕಿ ಹೋಯ್ತು
ಬಲುಕೆಟ್ಟ ಹಕ್ಕಿ ಎಂದೆಂಬ ಮಾತು ಊರ್ಮಿಳೆಯು ಹೇಳಿದಂತೆ
ಸೀತೆ ಬಿಕ್ಕಿದಳು ನೆನೆಸಿ ಹದ್ದುಗಳ; ಪೊಗಳುತದರ ಮಮತೆ.

ಕಪಿಯ ನೋಡಿದರೆ ಹನುಮ ನೆನಪಾಗಿ ಕಣ್ಣ ತುಂಬ ನೀರು
ಕಿಷ್ಕಿಂಧೆ ಕತೆಯ ಹೇಳಿದಳು ಸೀತೆ, ಬಾಯ್ತುಂಬ ವಾಲಿ ಪೊಗರು!
ಸುಗ್ರೀವ ಸಖ್ಯ ಹೇಗಾಯ್ತು ನಮಗೆ, ಅಂಗದನು ಜೊತೆಗೆ ನಿಂದ
ಶ್ರೀರಾಮನಲ್ಲಿ ದೇವತ್ವ ಕಂಡು ಜಾಂಬವನು ಮಹಿಮನಾದ

ಬೆಂಕಿ ಮುಡಿದಂತೆ ಬೆಳೆದು ಹೂತಿರುವ ಮರ ಅಶೋಕ ತಾನೆ?
ಮಾಂಡವಿಯ ಪ್ರಶ್ನೆ ಊರ್ಮಿಳೆಗೆ ಬಂತು, ಸೀತೆಗೇ ಇದರ ಬೇನೆ
ರಾವಣೇಶ್ವರನ ದರ್ಪ ಮುರಿದಿರುವ ಒಂದು ಹುಲ್ಲು ಗರಿಕೆ!
ಸೀತೆ ಸಿಡುಕಿದಳು ಗೆಲ್ಲು ಮುರಿದಳೋ! ಶಾಪದ ಕನವರಿಕೆ.

ಹೊತ್ತು ಮೀರುತಿರೆ ಸೋನೆ ತಂಪಡರಿ ಮರಳುವಂತ ಘಳಿಗೆ
ನೆತ್ತಿಗುರಿದ ಆ ಸೂರ್ಯ ಕರಗಿ ಕೆಂಪಾಗುತಿದ್ದ ಕಡೆಗೆ
ನೋಡು ನೋಡದೋ ಪಶ್ಚಿಮಾದ್ರಿಯಲಿ ಹೊಳೆವ ಮಳೆಯ ಬಿಲ್ಲು
ಕೋದಂಡರಾಮ ತಾ ಧರಿಸಿ ಪೊರೆವನೋ ತ್ರಾಹಿ ಎನುವರನ್ನು!

ಧೂರ್ತ ರಾವಣರು ಮತ್ತೆ ಬರುವರೇ ಅಕ್ಕ ಹೇಳೆ ನಮಗೆ
ಎನುತ ಕೇಳಿದರೆ ಸೀತೆ ನಗುವಿನಲಿ ಪೇಳ್ದಳಿಂತು ಕೊನೆಗೆ
ಮನದ ಭಾವನೆಗೆ ರಾಮ ಲೇಪನವು ಇದ್ದರಾಯ್ತು ಜೊತೆಗೆ
ವಾಲಿ ರಾವಣರು ಹಿಂದೆ ಜಾರುವರು -ನಡೆಯಿರಮ್ಮ ಮನೆಗೆ!

 


By : Ishwara Bhat K

Advertisements

Woman & Health -1

Woman is Core essence of the family. She has the power of winning the whole world. She shoulders the responsibility of family as well as Society. Since she is always focused on the well being of the family and society, she tends to forget her own health. It is important to maintain energy for a life of stress in the present day world.

Here are few guidelines:

  1. Balanced diet can help prevent fatigue and tiredness. It should include nutrients like carbohydrate, fat, Vitamins, minerals and water.
  2. Daily meals should include raw vegetables, leafy vegetables and fruits in abundance. These contain high amount of Iron, calcium, fiber, minerals and vitamins.
  3. Drink 2-3 liters of water per day. Moderate coffee / tea consumption can also boost one’s mental health.
  4. Drinking Aloe Vera juice in the empty stomach will make you energetic, up and running all through the day and also some amount of dry fruits.
  5. Exercise is essential along with the balanced diet. Regular exercise and physical activity can help keep the body and mind healthy. Activity such as walking, swimming, sports, gardening, cycling etc can give good exercise to one’s body and mind.
  6. With all these, a conscious mind is always healthy.

This slideshow requires JavaScript.

Written By : Chaitra R Rao|Nutritionist

That single step

There is this housekeeping staff who cleans everyday my office and the offices in the ground floor. One day she was dusting my cabin, bent down almost touching the ground. I heard a strange sigh.  I turned and asked ‘Are you okay?’. At first she said nothing, just nodded which I am supposed to understand as all is okay with her.

She returned to me a while later and said ‘I actually was not well since last night, but now I feel better after taking an analgesic’. Something in me prompted me to have a conversation with her. And her story definitely worth sharing.

She is from a remote village in Maharashtra. When rest the teenagers at her age in a city like Mumbai enjoyed their transition to adulthood she was already married and had three kids. Two boys and a girl. Her parents lived a little far away.  One night there was no food in the house. Her husband came home fully drunk. She didn’t know what to do. She would tolerate hunger but keeping kids hungry was something she couldn’t think of. With heavy heart she confronted her drunken husband. In return he beat her on the head in front of her children.

The next day she woke up not knowing what to do. But determined to move to the city. She wanted a better future for her children. She wanted to educate them and become successful. At least she didn’t want them to end up like her.  With the help of her brother she came to Mumbai and joined a Hospital nearby as housekeeping staff. At first the job was difficult and hard. She wasn’t used to the type of work she was assigned.  She cried for 15 days and then realized crying doesn’t solve all problems of life.  It’s the courage to face the LIFE as it comes that matters.

For once she thought differently and the life was different ever since. She started feeling better and the family too felt the positive vibes. Things started changing for her. She once again felt like living and not only just living but living with enthusiasm. Her children are studying very well despite coming from village schools. She speaks with so much conviction that it feels like her life is an inspiration.

For any change in life it takes courage. Courage to leave the familiar shores; Courage to take that single step; courage to face the unknown.  Not everyone can do this but one who does definitely wins the race of life.

Written By: Nathalia Dsouza

high angle view of pencils on table
Photo by Pixabay on Pexels.com

 

 

Happy Diwali!!

Gleam of earthen lamps
Luminance of firecrackers
Echoes of prayers
Bespangle of festoons
Sapidity of sweets
Fragrance of flowers
So adorn yourself in most ravishing attires & revel in the festival of lights with feast and prosper….
May this Diwali usher in a better future and the mirth & goodwill of this divine festival inundate you & your loved ones forever.….
Warm & elite wishes, not just for the occasion but for today and forever….
Happy Diwali!!

Written By Arshi

Truthfulness

I was once reading Mahabarata, when I came across this epic story of Sathyavan & Savithri.  The whole chapter was new to me. What amazed me in the entire story was the fact that an immense effort is required to be truthful from within.  For those of us who do not know the story here it is.

Savitri was the beautiful daughter of a wise and powerful king. The fame of Savitri’s beauty spread far and wide, but she refused to marry, saying that she would herself go out in the world and find a husband for herself. So the king chose the best warriors to protect her, and the princess wandered throughout the country searching for a prince of her choice.

One day she reached a dense forest, where dwelt a king who had lost his kingdom and fallen into his bad days. Old and blind he lived in a small hut with his wife and son. The son, who was a handsome young prince, was the sole comfort of his parents. He chopped wood and sold it in the countryside, and bought food for his parents, and they lived in love and happiness.

Savitri was strongly drawn towards them, and she knew her search had come to an end. Savitri fell in love with the young prince, who was called Satyavan and was known for his legendary generosity.

Hearing that Savitri has chosen a penniless prince, her father was heavily downcast. But Savitri was hell-bent on marrying Satyavan. The king consented, but a saint informed him that a fatal curse laid upon the young prince: He is doomed to die within a year. The king told her daughter about the curse and asked her to choose someone else. But Savitri refused and stood firm in her determination to marry the same prince. The king finally agreed with a heavy heart.

The wedding of Savitri and Satyavan took place with a lot of fanfare, and the couple went back to the forest hut. For a whole year, they lived happily. On the last day of the year, Savitri rose early and when Satyavan picked up his axe to go into the forest to chop wood she requested him to take her along, and the two went into the jungle.

Under a tall tree, he made a seat of soft green leaves and plucked flowers for her to weave into a garland while he chopped wood. Towards noon Satyavan felt a little tired, and after a while, he came and lay down resting his head in Savitri’s lap. Suddenly the whole forest grew dark, and soon Savitri saw a tall figure standing before her. It was Yama, the God of Death. “I have come to take your husband,” said Yama, and looked down at Satyavan, as his soul left his body.

When Yama was about to leave, Savitri ran after him and pleaded Yama to take her too along with him to the land of the dead or give back the life of Satyavan. Yama replied, “Your time has not yet come, child. Go back to your home.” But Yama was ready to grant her any boon, except Satyavan’s life. Savitri asked, “Let me have wonderful sons.”   “So be it”, replied Yama. Then Savitri said, “But how can I have sons without my husband, Satyavan? Therefore I beg of you to give back his life.”  Yama had to give in! Satyavan’s body came back to life. He slowly woke up from the stupor and the two gladly walked back to their hut.

So strong was the single-minded love and determination of Savitri that she chose a noble young man for her husband, knowing that he had only a year to live, married him with all confidence. Even the God of Death had to relent and bowed to her love and devotion.

The tale of Satyavan and Savitri is recited in the Mahabharata as a story of eternal love conquering death. But this legend is, as shown by many features of the human tale, one of the many symbolic myths of the Vedic cycle.

Satyavan is the soul carrying the divine truth of being within itself but descended into the grip of death and ignorance;

Savitri is the Divine Word, daughter of the Sun, goddess of the supreme Truth who comes down and is born to save;

It is indeed a valuable lesson!  Most of the time we work in our professional lives keeping the results in mind and if in case the results don’t look promising, , we tend to lose interest and focus in the process. But the point is, if we remain true to ourselves  and use our God-given intelligence, we can definitely change the end result just like Savitri did in the story.

By : Ishwara Bhat K

ಮಹಿಳೆ ಮತ್ತು ಆರೋಗ್ಯ -7

ಪೂರಕ ಆಹಾರ

ಈ ಮುಂಚಿನ ಲೇಖನದಲ್ಲಿ ಸ್ತನ್ಯಪಾನದ ಮಹತ್ವವನ್ನು ವಿವರಿಸಲಾಗಿತ್ತು. ಈಗ ಅತ್ಯಾವಶ್ಯಕವಾದ ಪೂರಕ ಆಹಾರಗಳ ಬಗ್ಗೆ ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳೋಣ.

ಪೂರಕ ಆಹಾರ ಎಂದರೇನು?

ಮೊದಲ ಆರು ತಿಂಗಳು, ತಾಯಿಯ ಹಾಲು, ಶಿಶುವಿನ ಪೋಷಣೆಯ ಎಲ್ಲಾ ಬೇಡಿಕೆಯನ್ನು ಸಮರ್ಥವಾಗಿ ಪೂರೈಸುತ್ತದೆ. ಶೈಶಾವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿ, ತಿಂಗಳುಗಳು ಕಳೆದಂತೆಲ್ಲ, ಮಗುವಿನ ತೂಕ ಹಾಗೂ ಉದ್ದಳತೆ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ, ಪೋಷಕಾಂಶದ ಬೇಡಿಕೆಯು ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ತಾಯಿಯ ಹಾಲಿನ ಜೊತೆಗೆ ಆರು ತಿಂಗಳ ನಂತರ ಶಿಶುವಿಗೆ ಮೆದುವಾದ ಆಹಾರ ಪದಾರ್ಥಗಳನ್ನು ನೀಡಲಾಗುತ್ತದೆ. ಇದಕ್ಕೆ ಪೂರಕ ಆಹಾರ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.

ಮೊದಲಿಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಆಹಾರವನ್ನು ನೀಡುವುದರಿಂದ ಶಿಶುವಿಗೆ ರೂಢಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಸಹಾಯಕವಾಗುತ್ತದೆ. ಒಂದು ಸಲ ಈ ಆಹಾರವನ್ನು ಸೇವಿಸಲು ಮಕ್ಕಳು ಇಷ್ಟ ಪಡದಿದ್ದಾಗ ಒತ್ತಾಯಿಸದೆ ಅವರಿಗೆ ಇಷ್ಟವಾಗುವಂತ, ಸರಿಹೊಂದುವಂತ ಆಹಾರವನ್ನೇ ಕೊಡಬೇಕು.

ಪೂರಕ ಆಹಾರಗಳನ್ನು ಕೊಡುವ ಬಗೆ:

ಮೊದಲಿಗೆ ರವೆಯ ಗಂಜಿ ಅಥವಾ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಹಿಚಿಕಿದ ಬಾಳೆಹಣ್ಣು ಕೊಡಬಹುದು. ಗೋಧಿ, ಅಕ್ಕಿ, ರಾಗಿಯ ಗಂಜಿಯನ್ನು ಮಾಡಿ ಅದಕ್ಕೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಹಾಲು, ಸಕ್ಕರೆ ಸೇರಿಸಿ ಶುರುವಿಗೆ ಒಂದು ಅಥವಾ ಎರಡು ಟೀ ಚಮಚದಷ್ಟು ಕೊಡಬೇಕು. ಕ್ರಮೇಣ ಪ್ರಮಾಣವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುತ್ತಾ ಮೂರರಿಂದ ನಾಲ್ಕು ವಾರದ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಮಗು ಅರ್ಧ ಅಥವಾ ಸಣ್ಣ ಬಟ್ಟಲು ಅಥವಾ ೫೦-೬೦ಗ್ರಾಂಗಳಷ್ಟು ಗಂಜಿಯನ್ನು ಸೇವಿಸುವಂತಾಗಬೇಕು. ಇದರ ಜೊತೆಗೆ ಇತರ ಹಣ್ಣುಗಳಾದ ಸಪೋಟ, ಪರಂಗಿ ಹಣ್ಣು, ಸೇಬು ಹಣ್ಣುಗಳನ್ನು (ಅವಶ್ಯಕವಿದ್ದಲ್ಲಿ ಬೇಯಿಸಿ) ನುಣ್ಣಗೆ ಮಾಡಿ ಕೊಡಬಹುದು.

ಗಮನಿಸಬೇಕಾದ ಅಂಶಗಳು:

  1. ದೇಹದ ಪೋಷಣೆಗೆ ಎಲ್ಲಾ ಆಹಾರಾಂಶಗಳು ಅಗತ್ಯ, ಐದೂ ಗುಂಪುಗಳಿಂದ (ದವಸ/ಧಾನ್ಯ/ಹಣ್ಣು/ತರಕಾರಿ/ಜಿಡ್ದು ಮತ್ತು ಕೊಬ್ಬಿನಾಂಶ) ಆಯ್ದ ಆಹಾರವನ್ನು ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಕೊಡುವುದು ಸಂಪೂರ್ಣ ಪೋಷಣೆಗೆ ಒಳಿತು. ಆದರೆ ವಯಸ್ಕರಂತೆ ಮಕ್ಕಳು ಒಂದೇ ಬಾರಿಗೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಆಹಾರವನ್ನು ಸೇವಿಸಲಾರರು. ಕನಿಷ್ಠ ಪಕ್ಷ ಈ ಮಕ್ಕಳು ೫೦-೭೫ಗ್ರಾಂ ಆಹಾರವನ್ನು ಒಂದೇ ಬಾರಿಗೆ ತಿನ್ನಲು ಶಕ್ಯರಾಗಿರುತ್ತಾರೆ. ಆದುದರಿಂದ ೨ ಅಥವಾ ೩ ಘಂಟೆಗಳಿಗೊಮ್ಮೆ, ಕಡಿಮೆ ಪ್ರಮಾಣದ ಆಹಾರವನ್ನು ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಉಣಿಸುತ್ತಿರಬೇಕು.
  2. ಪೂರಕ ಆಹಾರವನ್ನು ಪರಿಚಯಿಸಿದ ಶುರುವಿನಲ್ಲಿ ಒಂದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ತಯಾರಾದ ಆಹಾರವನ್ನು ಕೊಡಬೇಕು. ಈ ಆಹಾರವನ್ನು ಮಗು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಸ್ವೀಕರಿಸಿದ ನಂತರ ಮತ್ತೊಂದು ಹೊಸ ಆಹಾರವನ್ನು ಕೊಡಬೇಕು.
  3. ಮಗುವಿಗೆ ಕೊಡುವ ಆಹಾರ ಅತಿ ಬಿಸಿ ಅಥವಾ ತಣ್ಣಗಿರಬಾರದು.
  4. ಸಿಪ್ಪೆ ಸಹಿತ ಹಣ್ಣು, ತರಕಾರಿಗಳು, ಧಾನ್ಯಗಳು ಮತ್ತು ಕಾಳುಗಳನ್ನು ಮೊದಲಿಗೆ ಕೊಡಬಾರದು. ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚು ನಾರಿನಾಂಶ ಇರುವುದರಿಂದ ಅವುಗಳನ್ನು ಮಕ್ಕಳು ಬೇಗನೆ ಜೀರ್ಣಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಾರರು.
  5. ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಆಹಾರ ತಯಾರಿಸುವಾಗ ಬಳಸುವ ಪಾತ್ರೆ ಮತ್ತು ಕೈಗಳು ಶುಚಿಯಾಗಿರಬೇಕು. (ಉಪಯೋಗಿಸುವ ಪಾತ್ರೆ, ಬಟ್ಟಲು, ಚಮಚಗಳನ್ನು ಬಿಸಿನೀರಿನಲ್ಲಿ ಕುದಿಸಿ ತೊಳೆದು ಉಪಯೋಗಿಸುವುದು ಉತ್ತಮ)
  6. ಆಹಾರದ ವೇಳಾಪಟ್ಟಿ ತಯಾರಿಸಿ ಅದರಂತೆ ಕೊಡಲಾರಂಭಿಸಿವುದು ಒಳ್ಳೆಯದು. ಈ ರೀತಿ ಮಾಡುವುದರಿಂದ ಮಕ್ಕಳ ಆಹಾರ ಪದ್ದತಿಯ ಮೇಲೆ ಗಮನವಿಡಲು ಸುಲಭವಾಗುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಅದನ್ನೆ ಮಕ್ಕಳು ಕಡ್ಡಾಯವಾಗಿ ಪಾಲಿಸಬೇಕೆಂಬ ನಿಯಮವನ್ನು ಮಾಡದೆ, ಕಾಲಕಾಲಕ್ಕೆ, ಮಕ್ಕಳ ಹೊಂದಾಣಿಕೆಗೆ ಸರಿಯಾಗಿ ಬದಲಾವಣೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು.
  7. ಆರು ತಿಂಗಳ ನಂತರ ಆಹಾರದ ಜೊತೆ ಅಂದರೆ ಬೇಯಿಸಿದ ಮಿಶ್ರಣದ ಆಹಾರದೊಡನೆ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಬೇಯಿಸಿ ಮೆದುಗೊಳಿಸಿದ ತರಕಾರಿಗಳು, ಹಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಕೊಡುವುದರಿಂದ ಹೆಚ್ಚಿನ ಜೀವಸತ್ತ್ವ ‘ಎ’, ‘ಸೀ’ ಮತ್ತು ಖನಿಜಗಳು ದೊರಕುತ್ತದೆ. ಈ ಉಣಿಸನ್ನು ೫ ಅಥವಾ ೬ ಬಾರಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಕೊಡುತ್ತಾ ಜೊತೆಗೆ ಎದೆಹಾಲನ್ನು ಕೊಡಬೇಕು.

12.jpg

 


Written By : Chaitra R Rao|Nutritionist

On the Sea shore

silhouette photography of group of people jumping during golden time
Photo by Belle Co on Pexels.com

Recently I had an opportunity to travel to Chennai. I had been to this metropolitan city years back when it was still called Madras.   It took us about 6 hours to reach Chennai.  The weather was extremely hot and we were in a hotel near the beach.  The first thing we did next morning was to go to the sea shore and experience the sunrise.

As we were walking on the seashore, we saw a group of kids aged from 6 to 8 having fun and eating something. These kids were daring, free and less supervised.  They were not certainly the kind of kids that we find in our neighborhood whose every need is met by over protective parents. So we decided to have an interaction with them.  The kids surprised us! They woke up as early as 6 AM in the morning, and came to the sea shore, brought the Cockles, fried in the fire, and on the middle of the road breaking and eating them.

How differently a child can evolve, if we let them! Full of potentials waiting to be expressed! What I found in these kids is a great sense of leadership and courage which eventually help them to grow and define their future. My thoughts went back to my childhood and with it a sense of gratitude too.

 

Written by: Roshan Dsouza

%d bloggers like this: