Happy Diwali!!

Gleam of earthen lamps
Luminance of firecrackers
Echoes of prayers
Bespangle of festoons
Sapidity of sweets
Fragrance of flowers
So adorn yourself in most ravishing attires & revel in the festival of lights with feast and prosper….
May this Diwali usher in a better future and the mirth & goodwill of this divine festival inundate you & your loved ones forever.….
Warm & elite wishes, not just for the occasion but for today and forever….
Happy Diwali!!

Written By Arshi

Advertisements

Truthfulness

I was once reading Mahabarata, when I came across this epic story of Sathyavan & Savithri.  The whole chapter was new to me. What amazed me in the entire story was the fact that an immense effort is required to be truthful from within.  For those of us who do not know the story here it is.

Savitri was the beautiful daughter of a wise and powerful king. The fame of Savitri’s beauty spread far and wide, but she refused to marry, saying that she would herself go out in the world and find a husband for herself. So the king chose the best warriors to protect her, and the princess wandered throughout the country searching for a prince of her choice.

One day she reached a dense forest, where dwelt a king who had lost his kingdom and fallen into his bad days. Old and blind he lived in a small hut with his wife and son. The son, who was a handsome young prince, was the sole comfort of his parents. He chopped wood and sold it in the countryside, and bought food for his parents, and they lived in love and happiness.

Savitri was strongly drawn towards them, and she knew her search had come to an end. Savitri fell in love with the young prince, who was called Satyavan and was known for his legendary generosity.

Hearing that Savitri has chosen a penniless prince, her father was heavily downcast. But Savitri was hell-bent on marrying Satyavan. The king consented, but a saint informed him that a fatal curse laid upon the young prince: He is doomed to die within a year. The king told her daughter about the curse and asked her to choose someone else. But Savitri refused and stood firm in her determination to marry the same prince. The king finally agreed with a heavy heart.

The wedding of Savitri and Satyavan took place with a lot of fanfare, and the couple went back to the forest hut. For a whole year, they lived happily. On the last day of the year, Savitri rose early and when Satyavan picked up his axe to go into the forest to chop wood she requested him to take her along, and the two went into the jungle.

Under a tall tree, he made a seat of soft green leaves and plucked flowers for her to weave into a garland while he chopped wood. Towards noon Satyavan felt a little tired, and after a while, he came and lay down resting his head in Savitri’s lap. Suddenly the whole forest grew dark, and soon Savitri saw a tall figure standing before her. It was Yama, the God of Death. “I have come to take your husband,” said Yama, and looked down at Satyavan, as his soul left his body.

When Yama was about to leave, Savitri ran after him and pleaded Yama to take her too along with him to the land of the dead or give back the life of Satyavan. Yama replied, “Your time has not yet come, child. Go back to your home.” But Yama was ready to grant her any boon, except Satyavan’s life. Savitri asked, “Let me have wonderful sons.”   “So be it”, replied Yama. Then Savitri said, “But how can I have sons without my husband, Satyavan? Therefore I beg of you to give back his life.”  Yama had to give in! Satyavan’s body came back to life. He slowly woke up from the stupor and the two gladly walked back to their hut.

So strong was the single-minded love and determination of Savitri that she chose a noble young man for her husband, knowing that he had only a year to live, married him with all confidence. Even the God of Death had to relent and bowed to her love and devotion.

The tale of Satyavan and Savitri is recited in the Mahabharata as a story of eternal love conquering death. But this legend is, as shown by many features of the human tale, one of the many symbolic myths of the Vedic cycle.

Satyavan is the soul carrying the divine truth of being within itself but descended into the grip of death and ignorance;

Savitri is the Divine Word, daughter of the Sun, goddess of the supreme Truth who comes down and is born to save;

It is indeed a valuable lesson!  Most of the time we work in our professional lives keeping the results in mind and if in case the results don’t look promising, , we tend to lose interest and focus in the process. But the point is, if we remain true to ourselves  and use our God-given intelligence, we can definitely change the end result just like Savitri did in the story.

By : Ishwara Bhat K

ಮಹಿಳೆ ಮತ್ತು ಆರೋಗ್ಯ -7

ಪೂರಕ ಆಹಾರ

ಈ ಮುಂಚಿನ ಲೇಖನದಲ್ಲಿ ಸ್ತನ್ಯಪಾನದ ಮಹತ್ವವನ್ನು ವಿವರಿಸಲಾಗಿತ್ತು. ಈಗ ಅತ್ಯಾವಶ್ಯಕವಾದ ಪೂರಕ ಆಹಾರಗಳ ಬಗ್ಗೆ ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳೋಣ.

ಪೂರಕ ಆಹಾರ ಎಂದರೇನು?

ಮೊದಲ ಆರು ತಿಂಗಳು, ತಾಯಿಯ ಹಾಲು, ಶಿಶುವಿನ ಪೋಷಣೆಯ ಎಲ್ಲಾ ಬೇಡಿಕೆಯನ್ನು ಸಮರ್ಥವಾಗಿ ಪೂರೈಸುತ್ತದೆ. ಶೈಶಾವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿ, ತಿಂಗಳುಗಳು ಕಳೆದಂತೆಲ್ಲ, ಮಗುವಿನ ತೂಕ ಹಾಗೂ ಉದ್ದಳತೆ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ, ಪೋಷಕಾಂಶದ ಬೇಡಿಕೆಯು ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ತಾಯಿಯ ಹಾಲಿನ ಜೊತೆಗೆ ಆರು ತಿಂಗಳ ನಂತರ ಶಿಶುವಿಗೆ ಮೆದುವಾದ ಆಹಾರ ಪದಾರ್ಥಗಳನ್ನು ನೀಡಲಾಗುತ್ತದೆ. ಇದಕ್ಕೆ ಪೂರಕ ಆಹಾರ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.

ಮೊದಲಿಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಆಹಾರವನ್ನು ನೀಡುವುದರಿಂದ ಶಿಶುವಿಗೆ ರೂಢಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಸಹಾಯಕವಾಗುತ್ತದೆ. ಒಂದು ಸಲ ಈ ಆಹಾರವನ್ನು ಸೇವಿಸಲು ಮಕ್ಕಳು ಇಷ್ಟ ಪಡದಿದ್ದಾಗ ಒತ್ತಾಯಿಸದೆ ಅವರಿಗೆ ಇಷ್ಟವಾಗುವಂತ, ಸರಿಹೊಂದುವಂತ ಆಹಾರವನ್ನೇ ಕೊಡಬೇಕು.

ಪೂರಕ ಆಹಾರಗಳನ್ನು ಕೊಡುವ ಬಗೆ:

ಮೊದಲಿಗೆ ರವೆಯ ಗಂಜಿ ಅಥವಾ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಹಿಚಿಕಿದ ಬಾಳೆಹಣ್ಣು ಕೊಡಬಹುದು. ಗೋಧಿ, ಅಕ್ಕಿ, ರಾಗಿಯ ಗಂಜಿಯನ್ನು ಮಾಡಿ ಅದಕ್ಕೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಹಾಲು, ಸಕ್ಕರೆ ಸೇರಿಸಿ ಶುರುವಿಗೆ ಒಂದು ಅಥವಾ ಎರಡು ಟೀ ಚಮಚದಷ್ಟು ಕೊಡಬೇಕು. ಕ್ರಮೇಣ ಪ್ರಮಾಣವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುತ್ತಾ ಮೂರರಿಂದ ನಾಲ್ಕು ವಾರದ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಮಗು ಅರ್ಧ ಅಥವಾ ಸಣ್ಣ ಬಟ್ಟಲು ಅಥವಾ ೫೦-೬೦ಗ್ರಾಂಗಳಷ್ಟು ಗಂಜಿಯನ್ನು ಸೇವಿಸುವಂತಾಗಬೇಕು. ಇದರ ಜೊತೆಗೆ ಇತರ ಹಣ್ಣುಗಳಾದ ಸಪೋಟ, ಪರಂಗಿ ಹಣ್ಣು, ಸೇಬು ಹಣ್ಣುಗಳನ್ನು (ಅವಶ್ಯಕವಿದ್ದಲ್ಲಿ ಬೇಯಿಸಿ) ನುಣ್ಣಗೆ ಮಾಡಿ ಕೊಡಬಹುದು.

ಗಮನಿಸಬೇಕಾದ ಅಂಶಗಳು:

  1. ದೇಹದ ಪೋಷಣೆಗೆ ಎಲ್ಲಾ ಆಹಾರಾಂಶಗಳು ಅಗತ್ಯ, ಐದೂ ಗುಂಪುಗಳಿಂದ (ದವಸ/ಧಾನ್ಯ/ಹಣ್ಣು/ತರಕಾರಿ/ಜಿಡ್ದು ಮತ್ತು ಕೊಬ್ಬಿನಾಂಶ) ಆಯ್ದ ಆಹಾರವನ್ನು ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಕೊಡುವುದು ಸಂಪೂರ್ಣ ಪೋಷಣೆಗೆ ಒಳಿತು. ಆದರೆ ವಯಸ್ಕರಂತೆ ಮಕ್ಕಳು ಒಂದೇ ಬಾರಿಗೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಆಹಾರವನ್ನು ಸೇವಿಸಲಾರರು. ಕನಿಷ್ಠ ಪಕ್ಷ ಈ ಮಕ್ಕಳು ೫೦-೭೫ಗ್ರಾಂ ಆಹಾರವನ್ನು ಒಂದೇ ಬಾರಿಗೆ ತಿನ್ನಲು ಶಕ್ಯರಾಗಿರುತ್ತಾರೆ. ಆದುದರಿಂದ ೨ ಅಥವಾ ೩ ಘಂಟೆಗಳಿಗೊಮ್ಮೆ, ಕಡಿಮೆ ಪ್ರಮಾಣದ ಆಹಾರವನ್ನು ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಉಣಿಸುತ್ತಿರಬೇಕು.
  2. ಪೂರಕ ಆಹಾರವನ್ನು ಪರಿಚಯಿಸಿದ ಶುರುವಿನಲ್ಲಿ ಒಂದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ತಯಾರಾದ ಆಹಾರವನ್ನು ಕೊಡಬೇಕು. ಈ ಆಹಾರವನ್ನು ಮಗು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಸ್ವೀಕರಿಸಿದ ನಂತರ ಮತ್ತೊಂದು ಹೊಸ ಆಹಾರವನ್ನು ಕೊಡಬೇಕು.
  3. ಮಗುವಿಗೆ ಕೊಡುವ ಆಹಾರ ಅತಿ ಬಿಸಿ ಅಥವಾ ತಣ್ಣಗಿರಬಾರದು.
  4. ಸಿಪ್ಪೆ ಸಹಿತ ಹಣ್ಣು, ತರಕಾರಿಗಳು, ಧಾನ್ಯಗಳು ಮತ್ತು ಕಾಳುಗಳನ್ನು ಮೊದಲಿಗೆ ಕೊಡಬಾರದು. ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚು ನಾರಿನಾಂಶ ಇರುವುದರಿಂದ ಅವುಗಳನ್ನು ಮಕ್ಕಳು ಬೇಗನೆ ಜೀರ್ಣಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಾರರು.
  5. ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಆಹಾರ ತಯಾರಿಸುವಾಗ ಬಳಸುವ ಪಾತ್ರೆ ಮತ್ತು ಕೈಗಳು ಶುಚಿಯಾಗಿರಬೇಕು. (ಉಪಯೋಗಿಸುವ ಪಾತ್ರೆ, ಬಟ್ಟಲು, ಚಮಚಗಳನ್ನು ಬಿಸಿನೀರಿನಲ್ಲಿ ಕುದಿಸಿ ತೊಳೆದು ಉಪಯೋಗಿಸುವುದು ಉತ್ತಮ)
  6. ಆಹಾರದ ವೇಳಾಪಟ್ಟಿ ತಯಾರಿಸಿ ಅದರಂತೆ ಕೊಡಲಾರಂಭಿಸಿವುದು ಒಳ್ಳೆಯದು. ಈ ರೀತಿ ಮಾಡುವುದರಿಂದ ಮಕ್ಕಳ ಆಹಾರ ಪದ್ದತಿಯ ಮೇಲೆ ಗಮನವಿಡಲು ಸುಲಭವಾಗುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಅದನ್ನೆ ಮಕ್ಕಳು ಕಡ್ಡಾಯವಾಗಿ ಪಾಲಿಸಬೇಕೆಂಬ ನಿಯಮವನ್ನು ಮಾಡದೆ, ಕಾಲಕಾಲಕ್ಕೆ, ಮಕ್ಕಳ ಹೊಂದಾಣಿಕೆಗೆ ಸರಿಯಾಗಿ ಬದಲಾವಣೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು.
  7. ಆರು ತಿಂಗಳ ನಂತರ ಆಹಾರದ ಜೊತೆ ಅಂದರೆ ಬೇಯಿಸಿದ ಮಿಶ್ರಣದ ಆಹಾರದೊಡನೆ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಬೇಯಿಸಿ ಮೆದುಗೊಳಿಸಿದ ತರಕಾರಿಗಳು, ಹಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಕೊಡುವುದರಿಂದ ಹೆಚ್ಚಿನ ಜೀವಸತ್ತ್ವ ‘ಎ’, ‘ಸೀ’ ಮತ್ತು ಖನಿಜಗಳು ದೊರಕುತ್ತದೆ. ಈ ಉಣಿಸನ್ನು ೫ ಅಥವಾ ೬ ಬಾರಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಕೊಡುತ್ತಾ ಜೊತೆಗೆ ಎದೆಹಾಲನ್ನು ಕೊಡಬೇಕು.

12.jpg

 


Written By : Chaitra R Rao|Nutritionist

On the Sea shore

silhouette photography of group of people jumping during golden time
Photo by Belle Co on Pexels.com

Recently I had an opportunity to travel to Chennai. I had been to this metropolitan city years back when it was still called Madras.   It took us about 6 hours to reach Chennai.  The weather was extremely hot and we were in a hotel near the beach.  The first thing we did next morning was to go to the sea shore and experience the sunrise.

As we were walking on the seashore, we saw a group of kids aged from 6 to 8 having fun and eating something. These kids were daring, free and less supervised.  They were not certainly the kind of kids that we find in our neighborhood whose every need is met by over protective parents. So we decided to have an interaction with them.  The kids surprised us! They woke up as early as 6 AM in the morning, and came to the sea shore, brought the Cockles, fried in the fire, and on the middle of the road breaking and eating them.

How differently a child can evolve, if we let them! Full of potentials waiting to be expressed! What I found in these kids is a great sense of leadership and courage which eventually help them to grow and define their future. My thoughts went back to my childhood and with it a sense of gratitude too.

 

Written by: Roshan Dsouza

ಮಹಿಳೆ ಮತ್ತು ಆರೋಗ್ಯ -6

ತಾಯಿಯ ಹಾಲು ಮತ್ತು ಶೈಶಾವಸ್ಥೆ

ಪ್ರತೀ ವರ್ಷವೂ, ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ ತಿಂಗಳನ್ನು ವಿಶ್ವ ಪೌಷ್ಠಿಕ ತಿಂಗಳನ್ನಾಗಿ ಆಚರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಈ ವರ್ಷವೂ ಸಹ ಎಂದಿನಂತೆ, “Go Further with Food” ಎಂಬ ಧ್ಯೆಯವನ್ನಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಅದರಲ್ಲೂ ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಶೈಶಾವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿ (ಹುಟ್ಟಿದ ಸಾವಿರ ದಿನಗಳ ಒಳಗಿನ ಮಕ್ಕಳಲ್ಲಿ) ಕಂಡು ಬರುವ ಅ ಪೌಷ್ಟಿಕತೆಯನ್ನು ನೀಗಿಸುವ ಉದ್ದೇಶದೊಂದಿಗೆ ವಿಶ್ವ ಪೌಷ್ಟಿಕ ಮಾಸಾಚರಣೆ ನಡೆಸಲಾಯಿತು.

ಶೈಶಾವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿ ಮಕ್ಕಳ ಬೆಳವಣಿಗೆ ಅತೀ ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಮುಂದುವರೆಯುತ್ತದೆ. ಆರೊಗ್ಯವಂತ ಶಿಶುವಿಗೆ ೬ ತಿಂಗಳುಗಳು ತುಂಬುವುದರಲ್ಲಿ ಅದರ ಹುಟ್ಟಿನ ತೂಕವು ಸರಾಸರಿ ಎರಡು ಪಟ್ಟು ಹೆಚ್ಚಾಗುವುದು ಮತ್ತು ಒಂದು ವರ್ಷದಲ್ಲಿ ಮೂರರಷ್ಟು ಹೆಚ್ಚಾಗುವುದು. ಉದ್ದದಲ್ಲಿಯೂ ಹೆಚ್ಚಾಗುವುದರಿಂದ ದೇಹದಲ್ಲಿಯ ಪ್ರಮಾಣವೂ ಸಹ ಬದಲಾಗುತ್ತದೆ.

ಶೈಶವ್ಯದ ಮೊದಲ ಹಂತದಲ್ಲಿ, ತಾಯಿಯ ಹಾಲು ಎಲ್ಲಾ ಬೇಡಿಕೆಯನ್ನು ಪೂರೈಸುತ್ತದೆ. ಮತ್ತು ಶಿಫಾರಸ್ಸು ಮಾಡಿದ ಆಹಾರಾಂಶಗಳು ಹಾಲಿನಲ್ಲಿರತಕ್ಕ ಸಂಯುಕ್ತ ಅಂಶಗಳ ಮೇಲೆ ಅವಲಂಬಿತವಾಗಿರುತ್ತದೆ.

ಮಗು ಹುಟ್ಟಿದ ಆರು ತಿಂಗಳುಗಳ ಕಾಲ ಕಡ್ಡಾಯವಾಗಿ ಸ್ತನ್ಯಪಾನ ಮಾಡಿಸಬೇಕು. ಇದನ್ನು “Exclusive breast Feeding” ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ತಾಯಿಯ ಎದೆ ಹಾಲು ಮಗುವಿಗೆ ಉತ್ತಮವಾದ ಪರಿಪೂರ್ಣ ಆಹಾರ. ಮಗು ಜನಿಸಿದ ಅರ್ಧಗಂಟೆಯ ಒಳಗೆ ಎದೆ ಹಾಲು ನೀಡಬೆಕು. ಸಿಸೇರಿಯನ್ ಹೆರಿಗೆಯ ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ೪ ಗಂಟೆಗಳ ಒಳಗಾಗಿ ಎದೆ ಹಾಲು ಉಣಿಸಬೇಕು. ನವಜಾತ ಶಿಶುವಿಗೆ ಎದೆ ಹಾಲನ್ನಲ್ಲದೆ ಇನ್ನಾವುದೇ ಆಹಾರ- ಜೇನುತುಪ್ಪ, ಸಕ್ಕರೆ ನೀರು ಇತ್ಯಾದಿಗಳನ್ನು ನೀಡಬಾರದು (ಕೆಲವು ಕಠಿಣ ಸಂದರ್ಭಗಳನ್ನು ಹೊರತುಪಡಿಸಿ). ಇದರಿಂದ ಮಗುವಿನ ಆರೋಗ್ಯವನ್ನಷ್ಟೆ ಅಲ್ಲದೇ ತಾಯಿಯ ಆರೋಗ್ಯವನ್ನು ಕಾಪಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಬಹುದು. ಹೆರಿಗೆಯಾದ ನಂತರ ಅಥವಾ ಎರಡು ಮೂರು ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ರವಿಸುವ ಗಿಣ್ಣು ಅಥವಾ ಕೊಲೆಸ್ಟ್ರಮ್ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವ ಹಳದಿ ಬಣ್ಣದ ಹಾಲು ಮಗುವಿನ ಪೂರ್ಣಾಯುಷ್ಯದ ಆರೊಗ್ಯಕ್ಕೆ ಬಹಳ ಸಹಾಯಕಾರಿ. ಕೆಲವರು ಹಾಲು ಹಳದಿ ಬಣ್ಣ ಇರುವುದರಿಂದ ಮಗುವಿಗೆ ಕಾಮಾಲೆ ಖಾಯಿಲೆ ಬರಬಹುದೆಂದು ಇದನ್ನು ಕುಡಿಸದೇ ಚೆಲ್ಲುತ್ತಾರೆ. ಹೀಗೆ ಚೆಲ್ಲದೆ ಇದನ್ನು ಮಗುವಿಗೆ ನೀಡಿದಲ್ಲಿ ಪಕ್ವವಾದ ಸಸಾರಜನಕ ಮತ್ತು ಇತರ ಗುಣಗಳಿಂದ ಮಗುವಿನಲ್ಲಿ ರೋಗನಿರೋಧಕ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಬಹುದು.

ಸ್ತನ್ಯಪಾನದ ಪ್ರಮುಖ ಅನುಕೂಲತೆಗಳು:

ಸ್ತನ್ಯಪಾನವು ಶಿಶುವಿಗೆ ಹೆಚ್ಚು ಉಪಯುಕ್ತ ಅಲ್ಲದೆ ತಾಯಿಗೂ ಸಹ ಸಹಾಯಕಾರಿ. ಇದರ ಅನುಕೂಲತೆಗಳು ಈ ಕೆಳಗಿನಂತಿವೆ.

  • ಎದೆಹಾಲಿನಲ್ಲಿರುವ ಪೋಷಕಾಂಶಗಳು ಶಿಶುವಿನ ಎಲ್ಲಾ ಬೇಡಿಕೆಗಳನ್ನು ಪೂರೈಸುತ್ತವೆ. ಎದೆಹಾಲಿನಲ್ಲಿ ಶಿಶುವಿಗೆ ಅಗತ್ಯವಾದ ಎಲ್ಲಾ ಪೋಶಕಾಂಶಗಳು ಸಸಾರಜನಕ, ಅನ್ನಾಂಗಗಳು, ಖನಿಜಗಳು, ನೀರು ಉತ್ತಮ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿರುತ್ತದೆ.
  • ತಾಯಿಯ ಹಾಲು ನೇರವಾಗಿ ಶಿಶುವನ್ನು ಸೋಂಕುಗಳಿಂದ ರಕ್ಷಿಸುವುದಲ್ಲದೇ, ಅದರ ಶರೀರದಲ್ಲಿ ಮುಂದೆ ಎಂದಾದರೂ ಬರಬಹುದಾದ ಸೋಂಕುಗಳ ವಿರುದ್ಧ ಹೋರಾಡಬಲ್ಲ ಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳ ರಕ್ಷಣಾ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಜಾಗೃತಗೊಳಿಸಿ ಅದು ಕಾರ್ಯ ಪ್ರವೃತ್ತವಾಗುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತದೆ.
  • ತಾಯಿ ಮತ್ತು ಮಗುವಿನ ಭಾವನಾತ್ಮಕ ಬಾಂಧವ್ಯ ವೃದ್ಧಿಸುತ್ತದೆ. ತಾಯಿಗೆ ತಾನು ಸಾಟಿಯಿಲ್ಲದ ಮಹತ್ಕಾರ್ಯ ಮಾಡಿದ ಸಂತೃಪ್ತಿ ದೊರಕುತ್ತದೆ.
  • ಎದೆ ಹಾಲು ಪರಿಶುದ್ಧವಾದ ಆಹಾರ ಮತ್ತು ಶಿಶುವಿಗೆ ಅಗತ್ಯವಾದ ಉಷ್ಣತೆಯಲ್ಲಿ ದೊರಕುತ್ತದೆ.
  • ಎದೆ ಹಾಲು ಉಣಿಸುವುದು ಆರ್ಥಿಕವಾಗಿ ದುಬಾರಿಯಲ್ಲ ಮತ್ತು ಶಿಶುವಿಗೆ ಅಗತ್ಯವೆನಿಸಿದಾಗ ಸಿದ್ಧವಾದ ರೂಪದಲ್ಲಿ ದೊರಕುತ್ತದೆ.
  • ಎದೆ ಹಾಲು ಉಣಿಸುವುದರಿಂದ ತಾಯಿಯ ದೇಹದಲ್ಲಿ, ಗರ್ಭಾವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿ ಶೇಖರವಾದ ಹೆಚ್ಚುವರಿ ತೂಕ ಕರಗುತ್ತದೆ. ಇದಲ್ಲದೆ ಮಕ್ಕಳ ಜನನದ ಅಂತರವನ್ನು ಕಾಯ್ದುಕೊಳ್ಳಲು ಸಹಾಯವಾಗುತ್ತದೆ.(ತಾಯಿ ಮಗುವಿಗೆ ಹಾಲು ಉಣಿಸುವಷ್ಟು ಕಾಲ ಗರ್ಭ ಧರಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ)

ಹುಟ್ತಿದ ಆರು ತಿಂಗಳುಗಳು ಕಡ್ಡಾಯವಾಗಿ ಸ್ತನ್ಯಪಾನ ಮಾಡಿಸಬೇಕು. ಆರು ತಿಂಗಳ ನಂತರ ಸ್ತನ್ಯಪಾನದ ಜೊತೆಗೆ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಪೂರಕ ಆಹಾರಗಳನ್ನು ಕೊಡಬೇಕು. ಹಾಲಿರುವ ತನಕ ಅಥವಾ ಎರಡು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಸ್ತನ್ಯಪಾನ ಮಾಡಿಸಬಹುದು.

ಎದೆಹಾಲನ್ನು ವೃದ್ಧಿಗೊಳಿಸಲು ಬಳಸಬಹುದಾದ ಆಹಾರ ಪದಾರ್ಥಗಳು:

ಬೆಳ್ಳುಳ್ಳಿ,

ಮೆಂತ್ಯ(ಮೊಳಕೆ ಕಟ್ಟಿದ್ದು), ಜೀರಿಗೆ, ಸೋಂಪು, ಎಳ್ಳು

ಮೆಂತ್ಯೆ ಸೊಪ್ಪು, ಸಬ್ಬಸಿಗೆ ಸೊಪ್ಪು,

ಸೋರೆಕಾಯಿ

ಹಾಲು ಮತ್ತು ಹಾಲಿನ ಉತ್ಪನ್ನಗಳು,

ಬಾದಾಮಿ

ಶತಾವರಿ.

123


 

Written By : Chaitra R Rao|Nutritionist

 

GIVING IS DIVINE

person s holds brown gift box
Photo by Kim Stiver on Pexels.com

On August 18th while I was returning from Mumbai by Udyan Express something memorable happened. I was at the station  an hour early so sat there looking around.

Something caught my eyes as never before.  I saw a man without shirt frantically looking for something to eat.  I could not see him clearly though. He kept searching for some time until he found something.  I went a little near and what I saw, filled my eyes. He was literally picking up food from the Garbage. By the time I reached, he had picked up the 5-6 small packets of rice which definitely someone must have wasted the previous night. It was spoiled as I could smell stale. I saw him eating as if he had not eaten for some days.

I quickly got back to my seat, picked up my lunch box and walked towards this man.  I asked if he liked to eat parata. He nodded with much joy.   I gave it away feeling satisfied at the turn of events.

You cannot do everything to everyone but definitely you can do something to someone!!
If we allow these words to sink in our hearts … our hearts are sure to grow larger with kindness and love for humanity.

By Cynthia Dsouza

The Shake that shook me

two people shaking hands
Photo by Cytonn Photography on Pexels.com

It was my 34th Birthday. For this birthday I had an idea of doing something different. I thought of spending  few hours with Amar a boy who was  admitted in the hospital with Skin deformity and Bone TB. To make the matters worse he had adverse drug reaction due to which his whole body had rashes. This had left him confined to bed since the last 9 months. I sat beside him quietly for a while and offered him the fruits and the coconut water that I had brought along. I even spent a little time talking to his mother.  After a while Amar began talking to me with a broad smile and plenty of happiness.

As I got up to leave Amar did a strange thing that left me dumbfounded.  He put forward his right hand and said THANK YOU. Without hesitation I gave my hand which turned out to be a blessed Handshake.  My eyes were filled. I felt a kind of energy that was so different and so enlivening. I was moved by the confidence of that sick boy. He could connect with the compassionate energy that surrounded him and could quickly respond to it without hesitation even if he knew his hands were sickening and infected.

Though a small gesture of AMAR left me disturbed, I was mighty happy that I could feel my heart growing larger to embrace hapless, helpless humanity.

 

By Cynthia Dsouza 

 

Daily Miracles

selective focus photography of a baby looking through the window
Photo by Juan Pablo Arenas on Pexels.com

I was walking down the road, on a cloudy day. It looked as if it would rain at any moment. The atmosphere was getting darker. I noticed a sense of urgency in the people to reach the destination.

There was a soft breeze and then down pour of rain. Everyone started rushing and running towards shops for shelter. I too found a place and stood there for sometime. Everyone was watching the rainfall and a few predicting heavier rainfall.

As expected it did start to rain heavily. Until then I could hear only the noise of the market, which now had transformed solely into the sound of rain.

No one in the crowd was disturbed by the rain. I didn’t see any one chatting with each other. No one bothered to look at their phones. Unconsciously almost like an instinct everyone seemed focused on the rain including few street dogs. It was as though every one wanted that ten minutes break to see the happiness within. Few minutes later the rain stopped and everyone, everything was back to pavilion.

10 minutes of rain! I saw the miracles of life! The universe constantly gives those miracle moments in our daily life. Most of the times we are consciously unconscious to recognize those moments. It’s important to be consciously aware to enjoy those moments in our daily life

By Roshan Dsouza

Happy Independence Day

dawn sunset beach woman
Photo by Pixabay on Pexels.com

Humans are the most unique and advanced species in the Universe. One of the beautiful ability we humans is the ability to adapt.

A fish cannot learn to adapt itself if water is not around. This is not so with us. We have learned to survive in water as well as on the moon where there is no oxygen

Whether you are a man or woman, boy or a girl or a child, we all have the innate ability to adapt to any situation we are thrown into. So let’s conquer any situation through this great gift of adaptability and FREE ourselves from Victimization.

                                                                                                                 Written by Roshan Dsouza  

 

 

 

 

 

 

 

ಬಾಳು-ಬಳ್ಳಿ

ದೂರದಿಂದಲೇ ತೂರಿಬಂದಿರುವ ಗಾಳಿಗೊಂದು ಗಂಧ
ಪಾರಮಾರ್ಥಿಕವೊ ಸ್ವಾರ್ಥ,ಭಾವುಕವೊ ತಿಳಿಯದಾದ ಬಂಧ.
ಕಳಚಿಬಿದ್ದಿರುವ ಎಳಸು ಬಳ್ಳಿಯಲಿ ಹೊಸದು ಚಿಗುರು ಕಂಡೆ
ಬಳಸಿ ಬದುಕುವುದು ಬದುಕಿ ಅರಳುವುದು ಮಲ್ಲೆಯೊಂದು ಬಂಡೆ!

ನೆರವ ನೀರೆರೆದು ಮೀರಿ ಪೋಷಿಸುವ ದಾರಿಯಿರಲು ಸರಸ
ಮೆರೆವ ಆಸೆಯಲಿ ಪೊರೆವ ಹಮ್ಮಿನಲಿ ತೋರಬಹುದು ಕ್ಲೇಶ
ಫಲವ ಹುಡುಕುತಲಿ ಮಲ್ಲೆ ಬೆಳೆಸಿದರೆ ಮೂಡಬಹುದೆ ಹೀಚು?
ನಿಲದ ಹೂವುಗಳ ಸ್ವಾದ ಬೆಳೆಯದಿರೆ ಬದುಕದೊಂದು ಪೇಚು!

ಉರಿದು ಕುಸಿದು ತನು ತಣ್ಣಗಾಗಲದು ಬೂದಿಯೆಂಬ ಹೆಸರು
ಖಾರವಿಲ್ಲ, ಆಕಾರವಿಲ್ಲ, ಸರಿ ತಪ್ಪು ಉಳಿಸದದಿರು
ನಿಂತ ನಿಲುವಿನಲಿ ಪಡೆದ ಗೆಲುವಿನಲಿ ನೆನಪು ಮಾತ್ರ ಬಳಕೆ
ಸ್ವಂತ ಎನುತಿರುವ ಜಗದ ಬಂಧುಗಳು ಚರ್ಮದಂತೆ ಹೊದಿಕೆ.

ಕಳೆಯಬಲ್ಲೆವೇ ಖುಷಿಯ ದಿನಗಳನು ಹೂವಿನಂತೆ ಬದುಕಿ
ಬೆಳೆಯಬಲ್ಲೆವೇ ಮುರಿದ ಮೇಲೆಯೂ ಬಳ್ಳಿಯಂತೆ ಬಳುಕಿ?
ಉಳಿಸಬಲ್ಲೆವೇ ತೇಲಿಬಂದಿರುವ ಗಂಧದಂತ ನೆನಪು
ಹೊಳೆಸಬಲ್ಲೆವೇ ಬಿಳಿಯ ಚರ್ಯೆಯನು, ಮಲ್ಲೆಯಂತ ಒನಪು?


By : Ishwara Bhat K

 

ಭಾವಯಜ್ಞ

ತವರಿನಲಿ ಯಾಗವಿದೆ ಎನುವ ಸುದ್ದಿಯ ಕೇಳಿ
ಓಡಿ ಬಂದಳು ಸತಿಯು ಹೇಳಲೆಂದು
ಕರೆಯು ಇಲ್ಲವದೇಕೆ, ಎನುವ ಯೋಚನೆ ಬೇಕೆ?
ಏಕಾಂಗಿಯಾದರೂ ಪೋಪೆನೆಂದು

ಮೆಲುನುಡಿಯ ಮೆಲ್ಲುತಲಿ ಲಲನೆಯಾಡಿದ ನುಡಿಯು
ಪರಶಿವನ ವರಕಿವಿಗೆ ಬೀಳುತಿತ್ತು
ಹೋಗಿ ಬಾ ಎನ್ನಲೇ, ಸಾಗಿ ಜೊತೆ ನಾ ಬರಲೆ?
ಎದೆಯ ಬೀಗವ ವಿಧಿಯು ಜಡಿಯುತಿತ್ತು

ಒಂದು ದಿನ ತಡೆದುಕೋ, ನಿಲ್ಲು ಸಂಜೆಯವರೆಗೆ,
ಅಲ್ಲದಿರೆ ಅರೆಘಳಿಗೆ ಸುಮ್ಮನುಳಿಯೆ
ಎನುವ ಮಾತುಗಳೆಲ್ಲ ಎದೆಯಲುಳಿಯಿತು ಹೇಗೆ
ಮೌನ ಶಾಂತಿಯದೆಂತು? ಫಲವು ಕಹಿಯೆ

ಅವಳು ಹೋದಳು ಸಾಗಿ, ನಿಂತಳೇ ಬಾಗಿಲಲಿ
ಕರೆದಳೇ ಕಣ್ತುಂಬಿ ಬಂದಳೇ ತಿರುಗಿ?
ಮೊಗವ ತಿರುಗಿಸಿ ಕುಳಿತೆ, ಏಕೆಂದು ತಿಳಿದಿಲ್ಲ
ಕರೆಯಲಾರೆನು ಮತ್ತೆ ಮೋಹಕೆರಗಿ.

1234556.jpg

Photo : Google image.


By : Ishwara Bhat K

ನಿನ್ನ ಒಲವು ಎಂಬ ಮಲ್ಲಿಗೆಯ ಮಾಲೆ.

ಹಾಡಿದವರು : ಸಂತೋಷ್ ಭಟ್

ರಚನೆ : ಈಶ್ವರ ಭಟ್

ಚಿತ್ರಗಳು : ಗೂಗಲ್

%d bloggers like this: