ಮಳೆಯೆಂಬವಳಿಗೆ.

ನಿನಗೆ ಬಾಲ್ಯದ ನೆನಪು; ಮೋಡದುಯ್ಯಾಲೆಯಲಿ ತೂಗುತಲಿ ಬಾಗುತಲಿ ಆಡುತಿರುವೆ; ಮುತ್ತಿನಲಿ ಸಿಂಗರಿಸಿ ಇಟ್ಟ ತೊಟ್ಟಿಲಿನಿಂದ ಒಡೆದು ಹನಿಗಳ ತೆರನೆ ಚಿಮ್ಮುತಿರುವೆ.   ಸಂಜೆಯಲಿ ತಂಗಾಳಿ ಹೀಗೆ ಹನಿಗಳ ಸವರಿ ಎದೆಗೆ ಮುಟ್ಟಿಸಬಹುದೆ, ಹೇಳು ನಲ್ಲೆ; ಒಂದಿಷ್ಟು ತಡೆದುಕೋ ಬಿರುಸಾಗಿ ಬರಲಿ ಮಳೆ ನದಿಯ ಸೇರುವ ವರೆಗೆ ಕಾಯಬಲ್ಲೆ.   ಹಸಿನೆಲದ ಮೇಲಿಷ್ಟು ನಡೆದಾಡಿ ಪುಲಕದಲಿ ಮನದ ಕೆಸರನು ಇಳೆಗೆ ದೂಡುವಾಸೆ; ಮೇಲುನೋಟಕನಾಗಿ ಮಳೆಗೆ ಕಣ್ಣೀರಿಡಲು ಇಳಿಯದಂತೆಯೆ ತಡೆವ ಮೊಗದ ಮೀಸೆ! […]

Advertisements

ಗಂಡಸೇ?

ಒಂದಷ್ಟು ಕಪ್ಪಡರಿ, ಮೀಸೆ ಬಂದಂತೆನಿಸಿ ನಯದ ಕೆನ್ನೆಗೆ ಒರಟು ಬರುವ ಸುದ್ಧಿ ಜಗದ ಹೊರೆಯನ್ನೆಲ್ಲ ನೀನು ಹೊರಬೇಕಿನ್ನು ಕಳಿಸುವರು ಗಂಡೆಂಬ ಮುದ್ರೆ ಗುದ್ದಿ! ತೊಗಲಿಗೇರದ ಹಳೆಯ ಅಂಗಿಗಳ ರಕ್ಷಿಸಿತು ತೋಳು ತೋರುವ ಹಿತದ ಬಟ್ಟೆ ಬಂದು; ಹೇಗಾದರೂ ಬೆಳಗು ರಕ್ತಕ್ರಾಂತಿಯ ನೆನೆದು ರಾತ್ರಿಯೊಳು ಮಲಗುವುದು ಗಂಜಿ ತಿಂದು! ಮುಂಗುರುಳು ಹಾರಿದರೆ ಜಗವೆ ನೆಗೆದಂತಾಗಿ ದಾರಿಯಲಿ ಗೋರಿಯಲಿ ಬಹಳ ನೆನಪು; ಅವಳಿಲ್ಲದಿರೆ ಇವಳು, ಇವಳಲ್ಲ ಅವಳಿಹಳು ಕೊನೆಯ ಸೇರದ ನಡೆಗೆ ಬೇಲಿ […]

ಮಂಜಿನ ಹನಿಗಳೆ ಕುಡಿಯಲು ಬನ್ನಿ

ಮಂಜಿನ ಹನಿಗಳೆ ಕುಡಿಯಲು ಬನ್ನಿ ನನ್ನೆದೆ ಕನಸುಗಳ ನಶೆಯೇರದೆ ಮರಗಟ್ಟುವ ತೆರದಲಿ ಕುಣಿಸುವ ಆಶೆಗಳ ಬಿಸಿಯಿದ್ದರೆ ಆ ಕನಸಿನ ಮೂಟೆಯು ಹೀರಿ ಆವಿಯಾಗಿ ಮೋಡದಾಚೆಗೂ ಲೋಕವಿದೆಯಲ್ಲ ಅಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದು ಸಾಗಿ! ತಂಪಗಿದ್ದು ನೀವ್ ಕರಗಿಹೋದರೆ ನೀರು ಆಗಿ ತನ್ನಿ! ಕಪ್ಪು ಮಣ್ಣಿನಲಿ ಸತ್ವ ರಾಶಿಯಿದೆ ಹೊಸದು ಬೆಳೆಯ ತನ್ನಿ. ಕನಸುಗಳೆದೆಯಲಿ ಭ್ರಾಂತಿಯ ಮುಸುಕಿದೆ ಸುಳ್ಳಲಿ ಆಗಿದೆ ಘಾಸಿ; ಕನಸಿದೆಯೆನುತಲಿ ಇಲ್ಲೇ ನಿಲ್ಲದಿರೆ ಸತ್ಯರವಿಯನುಳಿಸಿ. By: Ishwara Bhat K

ಚಿತ್ರವ ಬಿಡಿಸುವ ಚಂದಿರ ಬಾನೊಳು

ಚಿತ್ರವ ಬಿಡಿಸುವ ಚಂದಿರ ಬಾನೊಳು ಸೂರ್ಯನ ಕಿರಣದಿ ಕುಂಚವ ಮಾಡಿ ಆಗಸ ಬಿಳಿಯೆನೆ ಕರಿಯನು ಒಡ್ಡುತ ಕರಿಯಾಯ್ತೆನುತಿರೆ ಬಿಳಿಯೆಳೆಯ ಕೆಂಪು ನೀಲಿಗಳ ಬಣ್ಣಗಳೆಲ್ಲಿದೆ? ದೂರುವ ವಿಕೃತಿಯ ಮಾಡುವ ತಿಳಿಯ! ಬಳಿಯೊಳು ತೇಲುವ ಕಪ್ಫಿನ ಅಂಗಿಯ ಮೋಡದ ಕೊಳೆಯನು ಹೊರಗೆಸೆದು ನೆಲವದು ಕರಿಯೆನೆ ಭ್ರಾಂತಿಯ ಬರಿಸುವ ಮೋಡವೆ ಮನಸೆನೆ, ಆಗಿದೆ ಹೊಳೆದು. ಗೆಳೆಯನ ಖಾರವ ಎದೆಯೊಳಗಾಡಿಸಿ ಶಾಂತಿಯ ಮಾತುಗಳಾಡುವೊಲು! ಸೂರ್ಯನ ಬಿಸಿಯನು ನಮ್ಮೆದೆಗಿಳಿಸುವ ಚಂದಿರ ಚಿತ್ರಕ, ನಮಗಿಂ ಮಿಗಿಲು. By : […]

ಹಾಡೆಷ್ಟನೋ ಬರೆದ ಕವಿ

ಹಾಡೆಷ್ಟನೋ ಬರೆದ ಕವಿ ಓದಿದರು ಹಲವರು ಕವಿಗಾಗಿ ಹಾಡಿದವರ್ಯಾರು? ಇರದ ಭಾವನೆಗಳನು ಎಳೆದು ತುಂಬಿದ ಅವನು ಅವನ ಭಾವವ ಅರಿತರ್ಯಾರು? ಮರವು ಎಲೆಗಳನುಳಿದು ದೇಹಗಾಯದ ನಡುವೆ ಮೊಗ್ಗುಗಳ ಹೊರದೂಡಲೇಕೆ? ಹೂವರಳಿ ನಿಂತಾಗ ಚಿಟ್ಟೆಗೋ ಹಸಿವಾಯ್ತು ಮೊಳಕೆಯಾದಿತೆ ಕಾಯಿ ಮಳೆಗಾಲಕೆ? ಹುಳದ ರಕ್ಷಣೆಕವಚ ರೇಶ್ಮೆಯಾಗುವುದೆಂತೊ ಕವಿಗಿಲ್ಲ ಅವನೊಲಿದ ಭಾವ ಯಾವುದೋ ಹೊದಿಕೆಯಲಿ ಯಾರದೋ ಕನಸಿರಲು ಜಿಗಣೆ ಕಳೆಯಿತು ರಾತ್ರಿ ಹಸಿವ! ನೋಡಿ ಸುಮ್ಮನೆ ನಗಲು, ನಕ್ಕಂತೆ ನಟಿಸಿರಲು ಜಗವು ಖುಷಿಪಟ್ಟರದು ಪಡಲಿ; […]