Tag: ಪದ್ಯ

ಬಾಳು-ಬಳ್ಳಿ

ದೂರದಿಂದಲೇ ತೂರಿಬಂದಿರುವ ಗಾಳಿಗೊಂದು ಗಂಧ ಪಾರಮಾರ್ಥಿಕವೊ ಸ್ವಾರ್ಥ,ಭಾವುಕವೊ ತಿಳಿಯದಾದ ಬಂಧ. ಕಳಚಿಬಿದ್ದಿರುವ ಎಳಸು ಬಳ್ಳಿಯಲಿ ಹೊಸದು ಚಿಗುರು ಕಂಡೆ ಬಳಸಿ ಬದುಕುವುದು ಬದುಕಿ ಅರಳುವುದು ಮಲ್ಲೆಯೊಂದು ಬಂಡೆ! ನೆರವ ನೀರೆರೆದು ಮೀರಿ ಪೋಷಿಸುವ ದಾರಿಯಿರಲು ಸರಸ ಮೆರೆವ ಆಸೆಯಲಿ ಪೊರೆವ ಹಮ್ಮಿನಲಿ ತೋರಬಹುದು ಕ್ಲೇಶ ಫಲವ ಹುಡುಕುತಲಿ ಮಲ್ಲೆ ಬೆಳೆಸಿದರೆ ಮೂಡಬಹುದೆ ಹೀಚು? ನಿಲದ ಹೂವುಗಳ ಸ್ವಾದ ಬೆಳೆಯದಿರೆ ಬದುಕದೊಂದು ಪೇಚು!…

ಭಾವಯಜ್ಞ

ತವರಿನಲಿ ಯಾಗವಿದೆ ಎನುವ ಸುದ್ದಿಯ ಕೇಳಿ ಓಡಿ ಬಂದಳು ಸತಿಯು ಹೇಳಲೆಂದು ಕರೆಯು ಇಲ್ಲವದೇಕೆ, ಎನುವ ಯೋಚನೆ ಬೇಕೆ? ಏಕಾಂಗಿಯಾದರೂ ಪೋಪೆನೆಂದು ಮೆಲುನುಡಿಯ ಮೆಲ್ಲುತಲಿ ಲಲನೆಯಾಡಿದ ನುಡಿಯು ಪರಶಿವನ ವರಕಿವಿಗೆ ಬೀಳುತಿತ್ತು ಹೋಗಿ ಬಾ ಎನ್ನಲೇ, ಸಾಗಿ ಜೊತೆ ನಾ ಬರಲೆ? ಎದೆಯ ಬೀಗವ ವಿಧಿಯು ಜಡಿಯುತಿತ್ತು ಒಂದು ದಿನ ತಡೆದುಕೋ, ನಿಲ್ಲು ಸಂಜೆಯವರೆಗೆ, ಅಲ್ಲದಿರೆ ಅರೆಘಳಿಗೆ ಸುಮ್ಮನುಳಿಯೆ ಎನುವ ಮಾತುಗಳೆಲ್ಲ…

ಬೆಳಕಿನಿಂದ ಕತ್ತಲೆಯೆಡೆಗೆ.

ಅನುದಿನವು ಮನದೊಳಗೆ ಸೆಳೆಯುತಿದೆ ನೋಡು ಬೆಳಕೆನುವ ಪಾಡು ಕತ್ತಲಿನ ಸೆರೆಯಲ್ಲಿ ಕರಗಿಹುದು ಹಾಡು, ಪದಗಳದೆ ಜಾಡು. ಇರುಳು ಕಳೆಯಿರಿ ಎನುತ ಹಗಲು ಚಿಂತೆಯ ಕೊಟ್ಟೆ ಮೌನ ಕೊರೆಯಲು ಮಾತು ಬುತ್ತಿಗಳನು ಶಾಂತ ನಿದ್ದೆಯ ತೊರೆದು ಎಚ್ಚರಿಕೆ ಎನ್ನುತಲಿ ಬೆಳಕನುರಿಸುವ ಹುಚ್ಚು ಬಯಕೆಗಳನು ಬೆಳಕು ಹೆಚ್ಚಿಸುವಾಸೆ , ಮೇಣ ಬತ್ತಿಯದೊಂದು ಎರಡು ಕಡೆಗಳಿಗೀಗ ಬೆಂಕಿಯಿಟ್ಟು ಬೇಗ ಕರಗಿತು ಮೇಣ, ಬೆಳಕಿಗಿಲ್ಲವು ತ್ರಾಣ ಕುಳಿತಿಹೆನು…

ಮಳೆಯೆಂಬವಳಿಗೆ.

ನಿನಗೆ ಬಾಲ್ಯದ ನೆನಪು; ಮೋಡದುಯ್ಯಾಲೆಯಲಿ ತೂಗುತಲಿ ಬಾಗುತಲಿ ಆಡುತಿರುವೆ; ಮುತ್ತಿನಲಿ ಸಿಂಗರಿಸಿ ಇಟ್ಟ ತೊಟ್ಟಿಲಿನಿಂದ ಒಡೆದು ಹನಿಗಳ ತೆರನೆ ಚಿಮ್ಮುತಿರುವೆ.   ಸಂಜೆಯಲಿ ತಂಗಾಳಿ ಹೀಗೆ ಹನಿಗಳ ಸವರಿ ಎದೆಗೆ ಮುಟ್ಟಿಸಬಹುದೆ, ಹೇಳು ನಲ್ಲೆ; ಒಂದಿಷ್ಟು ತಡೆದುಕೋ ಬಿರುಸಾಗಿ ಬರಲಿ ಮಳೆ ನದಿಯ ಸೇರುವ ವರೆಗೆ ಕಾಯಬಲ್ಲೆ.   ಹಸಿನೆಲದ ಮೇಲಿಷ್ಟು ನಡೆದಾಡಿ ಪುಲಕದಲಿ ಮನದ ಕೆಸರನು ಇಳೆಗೆ ದೂಡುವಾಸೆ; ಮೇಲುನೋಟಕನಾಗಿ…

ಮಂಜಿನ ಹನಿಗಳೆ ಕುಡಿಯಲು ಬನ್ನಿ

ಮಂಜಿನ ಹನಿಗಳೆ ಕುಡಿಯಲು ಬನ್ನಿ ನನ್ನೆದೆ ಕನಸುಗಳ ನಶೆಯೇರದೆ ಮರಗಟ್ಟುವ ತೆರದಲಿ ಕುಣಿಸುವ ಆಶೆಗಳ ಬಿಸಿಯಿದ್ದರೆ ಆ ಕನಸಿನ ಮೂಟೆಯು ಹೀರಿ ಆವಿಯಾಗಿ ಮೋಡದಾಚೆಗೂ ಲೋಕವಿದೆಯಲ್ಲ ಅಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದು ಸಾಗಿ! ತಂಪಗಿದ್ದು ನೀವ್ ಕರಗಿಹೋದರೆ ನೀರು ಆಗಿ ತನ್ನಿ! ಕಪ್ಪು ಮಣ್ಣಿನಲಿ ಸತ್ವ ರಾಶಿಯಿದೆ ಹೊಸದು ಬೆಳೆಯ ತನ್ನಿ. ಕನಸುಗಳೆದೆಯಲಿ ಭ್ರಾಂತಿಯ ಮುಸುಕಿದೆ ಸುಳ್ಳಲಿ ಆಗಿದೆ ಘಾಸಿ; ಕನಸಿದೆಯೆನುತಲಿ ಇಲ್ಲೇ ನಿಲ್ಲದಿರೆ…

ಚಿತ್ರವ ಬಿಡಿಸುವ ಚಂದಿರ ಬಾನೊಳು

ಚಿತ್ರವ ಬಿಡಿಸುವ ಚಂದಿರ ಬಾನೊಳು ಸೂರ್ಯನ ಕಿರಣದಿ ಕುಂಚವ ಮಾಡಿ ಆಗಸ ಬಿಳಿಯೆನೆ ಕರಿಯನು ಒಡ್ಡುತ ಕರಿಯಾಯ್ತೆನುತಿರೆ ಬಿಳಿಯೆಳೆಯ ಕೆಂಪು ನೀಲಿಗಳ ಬಣ್ಣಗಳೆಲ್ಲಿದೆ? ದೂರುವ ವಿಕೃತಿಯ ಮಾಡುವ ತಿಳಿಯ! ಬಳಿಯೊಳು ತೇಲುವ ಕಪ್ಫಿನ ಅಂಗಿಯ ಮೋಡದ ಕೊಳೆಯನು ಹೊರಗೆಸೆದು ನೆಲವದು ಕರಿಯೆನೆ ಭ್ರಾಂತಿಯ ಬರಿಸುವ ಮೋಡವೆ ಮನಸೆನೆ, ಆಗಿದೆ ಹೊಳೆದು. ಗೆಳೆಯನ ಖಾರವ ಎದೆಯೊಳಗಾಡಿಸಿ ಶಾಂತಿಯ ಮಾತುಗಳಾಡುವೊಲು! ಸೂರ್ಯನ ಬಿಸಿಯನು ನಮ್ಮೆದೆಗಿಳಿಸುವ…

ಹಾಡೆಷ್ಟನೋ ಬರೆದ ಕವಿ

ಹಾಡೆಷ್ಟನೋ ಬರೆದ ಕವಿ ಓದಿದರು ಹಲವರು ಕವಿಗಾಗಿ ಹಾಡಿದವರ್ಯಾರು? ಇರದ ಭಾವನೆಗಳನು ಎಳೆದು ತುಂಬಿದ ಅವನು ಅವನ ಭಾವವ ಅರಿತರ್ಯಾರು? ಮರವು ಎಲೆಗಳನುಳಿದು ದೇಹಗಾಯದ ನಡುವೆ ಮೊಗ್ಗುಗಳ ಹೊರದೂಡಲೇಕೆ? ಹೂವರಳಿ ನಿಂತಾಗ ಚಿಟ್ಟೆಗೋ ಹಸಿವಾಯ್ತು ಮೊಳಕೆಯಾದಿತೆ ಕಾಯಿ ಮಳೆಗಾಲಕೆ? ಹುಳದ ರಕ್ಷಣೆಕವಚ ರೇಶ್ಮೆಯಾಗುವುದೆಂತೊ ಕವಿಗಿಲ್ಲ ಅವನೊಲಿದ ಭಾವ ಯಾವುದೋ ಹೊದಿಕೆಯಲಿ ಯಾರದೋ ಕನಸಿರಲು ಜಿಗಣೆ ಕಳೆಯಿತು ರಾತ್ರಿ ಹಸಿವ! ನೋಡಿ ಸುಮ್ಮನೆ…

ಒಂದೇ ರೀತಿಯ ಎರಡು ಹೂಗಳು.

ಒಂದೇ ರೀತಿಯ ಎರಡು ಹೂಗಳು ಬಳ್ಳಿಯಲಿತ್ತು, ಅರಳಿತ್ತು! ಒಂದನು ಕೊಯ್ದಳು ಮಲ್ಲಿಗೆ ಮಗಳು ಇನ್ನೊಂದಲ್ಲಿಯೆ ಉಳಿದಿತ್ತು. ಕೊಯ್ದಿಹ ಹೂವಿಗೆ ದಾರವು ಸೇರಿ ಹೂವಿನ ಮಾಲೆ! ಹೆಸರಾಯ್ತು ಬಳ್ಳಿಯೊಳುಳಿದ ಘಮಿಸುವ ಹೂವು ಸಂಜೆಯವರೆಗೂ ನಗುತಿತ್ತು. ದೇವರಿಗಿಟ್ಟಳು, ಮುಡಿಯೊಳಗಿಟ್ಟಳು ಹೂವಿನ ಮನಸಿನ ನಗೆಯವಳು! ರಾತ್ರಿಯ ಇಬ್ಬನಿ ಬಳ್ಳಿಯ ಹೂವಿನ ಮೆಲ್ಲನೆ ಹೀರುತ ಕೊಳೆಸಿದಳು. ಒಂದೇ ಭಾವದ ಜನರು ಬೆರೆತರೂ ಹೊಂದಿಕೆಯಾಗದೆ ಬದುಕಿದರು! ಜತೆಗೆ ಸೇರಿದರೂ,…

%d bloggers like this:
%d bloggers like this:
%d bloggers like this:
%d bloggers like this:
%d bloggers like this:
%d bloggers like this:
%d bloggers like this:
%d bloggers like this: